| |
 |
Boek: "De Schaduwvrouw".
Boek
|
31 Oktober 2005 | 20:12:21
|
Titel: De Schaduwvrouw
Auteur: Sarah Diamond
Wanneer Anna haar echtgenoot Carl haar verteld dat hij een baan aan geboden heeft gekregen ver van hun huidige woonplaats, zijn ze allebei blij te kunnen verhuizen naar het platteland.
Anna houdt van de stad, maar haar carriere als schrijfster raakt in het slop, en ze hoopt in het plaatelandsdorp Abbots Newton, waar ze voor een lage prijs een geweldig groot huis kopen, inspiratie op te doen. Maar na de verhuizing valt dit behoorlijk tegen! Ze heeft weinig ideeën voor een nieuw boek en ze heeft weinig om handen…
Maar dat verandert Wanneer Anna ontdekt dat Rebecca Fisher, het meisje wat op tienjarige leeftijd haar vriendinnetje Eleanor vermoordde, de vorige eigenares van hun huis was.
In het begin is Anna gewoon nieuwsgierig en zoekt en leest veel informatie over het verhaal wat Engeland schokte in de jaren ’60. Maar hoe meer ze leest over Rebecca Fisher, hoe vastberadener ze wordt om de waarheid boven tafel te krijgen, een waarheid die al meer dan 30 jaar verborgen is gebleven.
Iemand anders heeft echter anderen plannen, en een onzichtbare vijand bedreig haar huwelijk, haar veiligheid en uiteindelijk zelfs haar leven.
Anna kan niet meer terug… Door Rebecca Fisher te begrijpen, kan ze misschien haar leven redden.
Deze samenvatting klinkt spannender dan het boek daadwerkelijk is.
Persoonlijk had ik er, na het lezen van positieve recensies, meer van verwacht.
Ik vond het verhaal vlot geschreven, maar de karakters willen niet echt tot leven komen en het verhaal is voorspelbaar. Ik wist ver, maar dan ook écht ver voor het einde al wie Rebecca Fisher was, en hoe de vork in de steel zat. Uiteraard blijf je dan wel doorlezen om te zien of je gelijk hebt, maar echt leuk is het op die manier niet! Op den duur raak je op die manier zelfs een beetje geïrriteerd, en wil je gewoon dat je het boek gauw uit hebt.
Een thriller moet naar mijn mening blijven boeien tot het eind. De spanning moet zo opgevoerd worden dat je het boek niet meer weg wilt leggen, en door blijft lezen om achter de waarheid te komen. Als ik een thriller uit heb, aan de kant legt en verbijsterd denk “Allemachtig! Wat een einde! Dat had ik nooit verwacht!”, dan heb ik naar mijn idee een perfecte thriller gelezen. Dat verbijsterde gevoel, dát wil ik hebben na het lezen van een thriller! Ik wil niet denken van “Aah, ok. Ik had dus toch gelijk.”.
Onder andere Karin Slaughter en Dan Brown is het gelukt om mij dat gevoel te geven, maar Sarah Diamond absoluut niet! Al met al een teleurstellende kennismaking met deze schrijfster. |
|
|
|
|
CD: Robbie Williams "Intensive Care".
|
31 Oktober 2005 | 13:43:02
|
Album: Intensive Care
Artiest: Robbie Williams
Sinds Robbie uit Take That stapte ben ik, net als velen, een fan van zijn muziek en 'bad boy' persoonlijkheid. Hij heeft gewoon iets!
Zijn nieuwe album heb ik dan ook zonder het eerst te beluisteren aangeschaft, maar ik geloof dat ik dat niet weer ga doen, want ik vond het een beetje teleurstellend.
Op vorige albums werkte Robbie samen met songwriter Guy Chambers, en ik vraag me af of ik zijn sound/teksten mis? Robbie zijn persoonlijkheid hoor je nog wel terug op het album, en je ziet het zeker terug in zijn videoclips, maar ik mis de 'poppy' sound en teksten die gelijk in je hoofd bleven hangen.
Misschien moet ik er vaker naar luisteren, is het gewoon een kwestie van wennen aan deze nieuwe sound met reggea en rock invloed, maar ik denk dat zijn vorige albums toch vaker in mijn CD-speler zullen belanden dan dit exemplaar.
Robbie is een geweldige artiest / performer, en ik waardeer zijn wens om te experimenteren. Uiteraard zit hij ook in de luxe positie om te experimenteren, want zijn massa fans zal zijn album toch wel aanschaffen! Mocht je overwegen je eerste Robbie Williams CD aan te schaffen, dan zou ik je toch adviseren een ander album aan te schaffen. Zijn 'Greatest Hits' is dan een goede keuze. |
|
|
|
CD: Katie Melua "Piece by piece".
|
31 Oktober 2005 | 13:27:25
|
|
Veel Nederlanders maakten kennis met Katie Melua door haar optreden op de bruiloft van Prins Pieter Christiaan. Vorig jaar zomer trad Katie Melua op met Rene Froger, en de prins had hem gevraagd haar te overtuigen te komen zingen op zijn bruiloft. Ze zong het nummer "Nine Million Bicycles", wat gelijk een hit werd, en haar debuutalbum "Call of the Search" schoot gelijk weer omhoog in de hitparades. Een zeer geslaagde PR-stunt dus voor Katie!
Haar debuutalbum, "Call of the Search", werd reeds 2 jaar geleden uitgebracht.
Gelukkig is er dan nu, na 2 jaar wachten, eindelijk een nieuw album van de pas 21 jarige Katie. En wat een heerlijk album! Ze heeft op dit album nog meer teksten zelf geschreven, en ze is zeker weer gegroeid als singer / songwriter.
Ik vind het een heerlijk rustgevend album met veel jazz / blues invloeden, en haar loepzuivere, unieke stem bezorgd mij regelmatig kippenvel. Het weet je echt te raken!
Hopelijk hoeven we niet 2 jaar te wachten op een nieuw album! Al doe ik dat met plezier als het weer zo'n juweeltje is!
|
|
|
|
Boek: "Het Keerpunt".
Boek
|
30 Oktober 2005 | 19:00:19
|
Titel: Het Keerpunt
Auteur: Nicolas Evans
Dit is het vierde boek van Nicolas Evans, na ‘De Paardenfluisteraar’, ‘De Wolvenlus’ en ‘De Rookspringer’, wat ik in mijn boekenkast heb geplaatst. Ik durf te stellen dat ik een beetje fan ben van zijn werk.
‘Het Keerpunt’ is het verhaal van een familie die verscheurd is door een scheiding, wat uiteindelijk leidt tot de neergang van 1 van de familieleden.
Het boek begint in de besneeuwde bergen van Montana, waar 2 skieërs het lijk vinden van een jonge vrouw. Het is duidelijk dat ze al een tijdje dood is. Later wordt ontdekt dat de vrouw voortvluchtig was, en gezocht werd door de FBI. Haar naam is Abbie Cooper.
Vervolgens wordt het verhaal van de familie Cooper beschreven: Het huwelijk van Sarah en Ben Cooper, hun 2 kinderen, en Ben zijn ontevredenheid over zijn relatie met Sarah. Het wordt eerst in flashbacks en later in het heden, erg mooi en gedetailleerd beschreven.
Nicolas Evans schrijft het verhaal met liefde, en schetst een levendig beeld in mijn fantasie van de karakters. Ze komen echt tot leven, net als de setting.
Ik kon het boek niet wegleggen, want ik wilde weten waarom en hoe Abbie, ooit een zeer goede studente, zo was geëindigd, en wat haar motieven achter haar keuzes waren.
Ik kijk alweer uit naar het volgende boek van Nicolas Evans! |
|
|
|
Boek: "Hotel Babylon".
Boek
|
30 Oktober 2005 | 18:39:45
|
Titel: Hotel Babylon
Auteur: Carlos Ruiz Zafón
In “Hotel Babylon” wordt het reilen en zeilen van een zeer luxe 5 sterren hotel in Londen beschreven. Alle verhalen zijn waar gebeurd en verteld aan journalist Imogen Edward Jones door een medewerker van het hotel.
‘Gewone’ mensen en sterren laten soms alle normen en waarden varen wanneer zij over de drempel van een hotel stappen. Ze stellen absurde eisen, vernielen dingen en gedragen zich als beesten. Maar ook het personeel laat zich niet onbetuigd! Waarschijnlijk is dat ook de reden dat de verteller anoniem wenst te blijven, want zelf heeft hij vast ook deelgenomen aan deze misdragingen.
Het onderwerp was voor mij fascinerend genoeg om het boek te bestellen, en ik heb er geen spijt van, want je hebt echt het idee dat je een kijkje in de keuken krijgt.
Je volt 24 uur alle activiteiten in het hotel, van de ene ochtend tot de andere ochtend. Er komen allerlei karakters voorbij, van verwende rijkelui en beroemdheden, tot het personeel wat zo ongelukkig is er voor te moeten zorgen dat hun vaak absurde wensen worden vervuld.
Het is absoluut geen saai verhaal, je ziet het door de ogen van de receptionist die iedereen kent en alles ziet, en alle verbazende details en vaak erg lachwekkende anekdotes kent.
Wat normaal privé blijft, lees je in dit boek! Je leest echt dingen die je nooit verwacht achter de chique voorgevel en al het marmer.
Het is geen hoogstaande literatuur, maar oh zo leuk om te lezen! Zeker een aanrader! Ook voor mensen die normaal niet zo van lezen houden. |
|
|
|
Boek: "De Samenzwering".
Boek
|
30 Oktober 2005 | 16:58:56
|
Titel: De Samenzwering
Auteur: David Baldacci
“De Samenzwering” is een politieke thriller, die zich voornamelijk afspeelt in Washington.
In het eerste hoofdstuk maken met kennis met een club van 4 excentrieke mannen, die eens per maand samenkomen om hun laatste samenzweringstheorieën te bespreken. Ze hebben allemaal ervaring en/of zijn briljant op een bepaald gebied, waardoor ze waardevol zijn voor hun clubje. Vroeger waren ze succesvol, nu zijn ze eigenlijk nog maar een schaduw van wat ze ooit waren.
Ze geloven er alle vier in dat de Amerikaanse burgers vaak de waarheid niet te horen krijgen, en veel zaken in de doofpot belanden. De hoofdpersoon en lid van de club, Oliver Stone, ziet het als zijn missie die waarheid boven tafel te krijgen
Tijdens één van de meetings van de club, en per ongeluk zijn de leden getuige van een moord op een agent van de geheime dienst. Ze moeten beslissen wat ze gaan doen.
Oliver besluit te gaan samenwerken met een agent van de geheime dienst, genaamd Alex Ford. Alex haalt zich de woede van zijn superieuren op de hals door de dood verder te willen onderzoeken. Er komen allerlei karakters voorbij, en mogelijk is er een verrader in de club. Op een gegeven moment weten ze niet meer wie ze moeten vertrouwen.
Uiteindelijk leidt het spoor naar het Witte Huis…… Ze komen een complot op het spoor wat de wereld zal schokken!
Het duurt even voor het plot zich ontwikkelt, maar het is uiteindelijk zeer de moeite waard om door te lezen!
De setting en karakters zijn geloofwaardig, de dialogen lopen lekker, en je wilt het boek eigenlijk het liefst zo snel mogelijk uitlezen. Niet dat het een boek is wat je je over 50 jaar nog zult herinneren, maar het is gewoon spannend en prettig om te lezen.
Dit was mijn eerste Baldacci, maar zeker niet de laatste! |
|
|
|
Boek: "De Schaduw van de Wind".
Boek
|
30 Oktober 2005 | 15:09:57
|
Titel: De Schaduw van de Wind
Auteur: Carlos Ruiz Zafón
Een waarschuwing vooraf: Begin niet in ‘De Schaduw van de Wind’ als je vroeg op moet staan! Het boek is namelijk ontzettend moeilijk weg te leggen, dus je zit makkelijk tot 2:00 uur ’s nachts te lezen.
Het boek opent met de 10 jaar oude Daniel, wiens moeder is overleden. Hij wordt in paniek wakker, omdat hij ineens beseft dat hij zich zijn moeders gezicht niet meer kan herinneren. Om hem af te leiden en te troosten neemt zijn vader, een boekhandelaar, hem mee naar Het Kerkhof der Vergeten Boeken. Hij mag daar een boek uitzoeken, wat hij voor altijd goed moet bewaren. Daniel kiest het boek ‘De Schaduw van de Wind’, geschreven voor Julian Carax.
Daniel leest het boek en wordt er zo door gegrepen dat hij opzoek gaat naar meer informatie over de schrijver Carax. Daniel komt tot de ontdekking dat Carax niet een bepaald gelukkig leven heeft geleid en onder mysterieuze omstandigheden om het leven is gekomen. Hij komt er ook achter dat hij het enige exemplaar van een boek van Julian Carax in zijn bezit heeft. Iemand heeft de rest systematisch verbrand. Gauw wordt het duidelijk dat Daniel wordt gevolgd door een aantal mensen, waar onder een man wiens gezicht misvormd is door brandwonden. Zijn naam is Lain Coubert, een karakter uit de roman van Julian Carax.
Ruiz Zafon is wel vergeleken met Gabriel Garcia Marquez, maar dit boek leest toch een stuk makkelijker weg!
In dit verhaal zit meer dan 1 held en meer dan 1 slechterik. De karakters zijn vaak totale tegenpolen van elkaar, en houden elkaar een spiegel voor.
Daniel zijn leven gaat steeds meer lijken op het leven van Carax.
De situaties in het boek blijken altijd veel gecompliceerder dan ze eerst lijken. Zelfs karakters, zoals Nuria Monfort, die in eerste instantie totaal onbelangrijk lijken voor het verhaal, blijken dit uiteindelijk toch te zijn en worden met de nodige diepgang neergezet.
Wel wil ik opmerken dat het lijkt alsof Ruiz Zafon er beter in is de mannelijke karakters te schetsen. Iemand als Clara Barcelo, het meisje op wie Daniel voor het eerst verliefd wordt, had veel intenser neergezet kunnen worden. Ze bleef zo een beetje oppervlakkig, terwijl ze voor Daniel wel degelijk belangrijk is. Ook zijn 2e geliefde Beatriz komt niet echt uit de verf.
Een karakter wat wel geweldig wordt neergezet is Fermin. Hij maakt je constant aan het lachen.
De vertel- en schrijfstijl spreken mij persoonlijk zeer aan en ik kan dit boek zeker aanbevelen! De meeste karakters zijn kleurrijk, het beeld wat van Barcelona (waar het verhaal zich afspeelt) wordt geschetst... Alles zie je levendig voor je! Het boek heeft mij gegrepen en ik zal er net zo goed voor zorgen als Daniel voor ‘De Schaduw van de Wind’.
|
|
|
|
Film "The 40 Year-Old Virgin"
Film
|
30 Oktober 2005 | 14:38:51
|
Film: The 40 Year-Old Virgin
Andy Stitzer, 40 haar oud, is nog maagd. Hij kijkt 'Survivor' met zijn bejaarde buren, verzamelt speelgoed, heeft geen auto of rijbewijs en werkt in het magazijn van een electronica winkel. Een vrouw in zijn leven is er nooit geweest, afgezien van 2 slechte ervaringen (een meisje met beugel en een meisje wat aan zijn grote teen sabbelt), en dat begint nu toch wel aan hem te knagen. Onder druk van zijn collega's gaat hij op zoek naar een geschikte kandidate om de daad mee te doen. De zoektocht levert een paar genante maar ook komische situaties op, al is het allemaal wel een beetje voorspelbaar. Uiteindelijk valt hij niet op het type fotomodel, maar op de alleenstaande moeder van 3 kinderen genaam Trish, die hij toevallig ontmoet in de winkel waar hij werkt. Als ze eindelijk de daad willen doen, worden ze betrapt dood Trish haar oudste dochter. In overleg stellen ze later vast dat ze pas bij het 20e afspraakje met elkaar naar bed zullen gaan, maar wanneer het zover is wil Andy daar ineens onderuit, want hij is te nerveus. Na een reeks voorspelbare gebeurtenissen stappen ze in het huwelijksbootje, en dan komt het er eindelijk van. Andy is officieel geen maagd meer!
Wat mij tegen staat bij deze film is de grote mate van voorspelbaarheid, bijvoorbeeld dat ze ruzie krijgen maar dat ze uiteindelijk toch trouwen. De film is wel een stuk serieuzer dan ik dacht, en het wordt, wat je gezien de titel wel zou kunnen verwachten, nooit een platte, ordinaire zoektocht naar sex.
Het is geen film die diepe indruk op je maakt, maar voor momenten dat je geen zin hebt in een zwaar verhaal of platte komedie, zit je bij deze film precies goed! |
|
|
|
Jochem Myjer, 'Yeee-haa!'
Theater
|
30 Oktober 2005 | 14:05:08
|
Jochem Myjer wilde wel naar Drachten komen, zelfs wel 3 voorstellingen geven, maar dan wel in de kleine zaal, dat is wel zo intiem. Alle voorstellingen waren in no time uitverkocht.
Voor aanvang voelde je gewoon dat de verwachtingen hoog gespannen waren, en vanaf het moment dat Jochem opkomt met zijn viool en als een gek gaat staan tapdansen, zit de stemming erin. Jochem kondigt aan er echt zin in te hebben, "waarschijnlijk mede door het mooie weer!", en het gevoel vanuit de zaal is hetzelfde.
Jochem beschrijft in razend tempo zijn schooltijd, schoolreisjes, liefdes en zijn familie... Vader met pijp, moeder met een onwijs zware stem en de lengte van een kabouter, slissende zuster, en de andere zus praat alleen in 'rapstijl'. Hij weet de typetjes zo overtuigend en uiteraard zeer snel neer te zetten, dat je ze echt levendig voor je ziet.
Ook bekende zangers, zoals Stef Bos, Herman van Veen en Henk Westbroek, doet 'hij feilloos na. Als je je ogen sluit, zou je zweren dat je bij één van net genoemde artiesten zit, ware het niet dat Jochem uiteraard zijn eigen interpretatie aan de tekst geeft en het liedje 'Papa' van Stef Bos op b.v. een melodie van een liedje van Henk Westbroek zingt.
Wat ook erg gewaardeerd werd door de zaal was het feit dat Jochem zijn huiswerk goed had gedaan. Hij had zinnetjes ingestudeerd in vloeiend Fries, en kende de namen van wijken, straten en kroegen in Drachten. Als hij het over een kakker had, was het van "Weet je wel, zo'n meisje van de Sydwende", wat dus de kakbuurt van Drachten is. Je krijgt op die manier toch een beetje het gevoel dat hij niet iedere avond op dezelfde manier door zijn show racet.
Jochem Myjer, wat is het eigenlijk moeilijk om een recensie over zijn show te schrijven! Hij is zo snel, wisselt van viool, naar drums, naar piano, of bespeelt alledrie tegelijk. Zingen kan 'hij ook nog! Wat een multi-talent! Na afloop ben je niet in staat ook maar 1 grap, of stuk na te vertellen. Als je het al probeert wordt je niet begrijpend aangekeken. Laten we het er op houden dat Jochem Myjer uniek is! Zo iemand moet je niet na willen doen, daar moet je gewoon eens naar gaan kijken en van genieten. Je verlaat zeker vrolijk het theater! |
|
|
|
Pietje Bell De Musical
Theater
|
30 Oktober 2005 | 14:04:31
|
Datum: Woensdag 26 oktober 2005
Theater: De Harmonie, Leeuwarden.
Na 2 succescolle films, werd het dan nu tijd voor Pietje Bell De Musical.
Vooraf waren mijn verwachtingen niet al te hoog gespannen. Er spelen weliswaar mensen als Kikki Classen en ras acteur Johnny Kraaijkamp Jr. in mee, maar hoe zou het zitten met die jonge kinderen? Hoe zou bijvoorbeeld ‘onze’ Pietje Bell het er vanaf brengen?
De show werd geopend met een rap, die totaal onverstaanbaar was. Maar door het enthousiasme waar het mee werd gebracht, ondersteund door spetterende dans, vergaf je het ze gelijk.
De rest van de show was gelukkig prima te verstaan, en het enthousiasme van de cast bleef gelijk. De leukste grappen uit de boeken, zoals wanneer Pietje een touwtje om de wrat van zijn slapende tante Cato bindt om haar er van te verlossen, komen voorbij. Voor de mensen die de boeken hebben gelezen is het een feest van herkenning, voor de kinderen die nog nooit iets van Pietje Bell hebben gelezen is het een lachwekkende eerste kennismaking. Het enige kleine minpuntje vond ik dat het niet echt spannend wilde worden. Zelfs als de boeven Pietje en zijn maatjes betrappen in de opslagplaats van hun gestolen goederen wil het niet spannend worden. Maar ja, we zitten tenslotte bij een familievoorstelling!
Het decor en de kostuums zijn mooi gemaakt en de cast speelt vol overgave en overtuiging.
Johnny Kraaijkamp zet drogist Geelman overtuigend neer als een ouwe zuurpruim. De rol van zijn zoon, Jozef, die Pietje voortdurend verlinkt bij de kranten als hij iets ondeugends of stoms heeft gedaan, wordt gespeeld door Arie Cupé. Soms had ik gewoon moeite beide heren uit elkaar te houden, want je zou zweren dat ze écht familie zijn.
De familie Bell werd precies zo neergezet zoals ik ze mij herinnerde uit de boeken:
Vader (István Hitzelberger) is vrolijk en lacht het hardste om de stunts en grappen van zijn zoontje. Moeder Bell, gespeeld door Kikki Classen, is iets strenger en bezorgder. Overigens blijkt Kikki Classen ook prima te kunnen zingen!
De zuster van Pietje is stiekem gek op haar ondeugende broertje en zet haar rol van degelijk, lief meisje overtuigend neer. Ook op haar zangkunsten viel niets aan te merken!
Martha trouwt uiteindelijk met journalist Paul Vellinga, die ze ontmoet wanneer ze uit dansen gaat met Jozef Geelman. Jozef scheurt per ongeluk haar rok, en Paul schiet haar te hulp en bedekt haar onderbroek met zijn jas. De twee vergeten naam / adres uit te wisselen, maar door een toevallige ontmoeting tussen Paul en Pietje, vinden ze elkaar toch terug en trouwen uiteindelijk.
Paul en Martha zetten een gezellig, sympathiek stel neer.
Tante Cato, gespeeld door een man (Erik Beekes), werd op een hilarische wijze neergezet, en je begrijpt gelijk waarom Pietje haar geen zoen wil geven en waarom de familie hoopt dat ze gauw weer naar huis gaat.
Pietje met tante Cato
Pietje Bell werd sterk neergezet door Jeroen Heiligers. Je gelooft gewoon dat hij Pietje is, en dat hij het inderdaad allemaal erg goed bedoelt en voelt echt met hem mee als het weer eens verkeerd uitpakt. Met zijn vrienden Sproet (Wesley Faaij), Engeltje (Clemens Levert) en Peentje (Tommy van den Berg) zetten ze een overtuigende bende van De Zwarte Hand neer. Niets dan lof voor deze jeugdige talentjes!
Het publiek, mensen van 6 tot 86, heeft volgens mij allemaal genoten. En dat is knap! De staande ovatie was terecht! Zoek je nog een leuke voorstelling om met je hele familie naartoe te gaan? Denk dan eens aan Pietje Bell! |
|
|
|
|
|
